Liza; wil je met mij een lezing geven over cultuursensitief werken, aan een team van leerling-zaken? Uuuhh Shantal Holwijn ik weet het niet hoor. Ik hou me meer bezig met thema’s die gaan over het Ik, het Zelf, het wij, het samen enzovoort. Oooh maar Liza dan zit je helemaal goed zegt Shantal. Cultuursensitief werken gaat nergens anders over. Ik ga overstag maar vind het ook spannend.
Als snel zijn we het erover eens dat een lezing geen recht doet aan wat we willen overbrengen. Een workshop is passender en dat we spreken we af. In de aanloop naar de workshop toe denk ik na over onderwijs en over leren. Wat ik heb daar eigenlijk over meegekregen?
Ik ga terug in de tijd en denk erover na. Na een tijd kom ik tot de conclusie dat mijn beelden over leren en onderwijs vooral impliciet tot stand zijn gekomen. In tegenstelling tot mezelf komt Shantal uit een nest waar er expliciet werd gesproken over leren, onderwijs, kansen etc. Impliciet en expliciet leren zullen kort als thema’s in deze proeverij worden aangeraakt. Dat wat je hebt geleerd bepaald immers voor een groot deel door welke bril je kijkt.
En dan is het zover. De deelnemers komen binnen en worden omhuld door heerlijke etherische oliën, die diep de neusgaten binnendringen. De teamleiders openen de dag met een eigen stuk geschiedenis, wat naadloos aansluit bij onze visie op cultuursensitief werken. Cultuursensitief werken gaat niet over de ander, maar over jezelf!
2,5 uur geeft ons slechts de tijd om de groep te laten proeven van en snuffelen aan het thema cultuursensitief werken. We staan kort stil bij impliciet en expliciet leren, waarbij we het accent leggen op bewustzijn en moed om in jezelf en bij de ander op onderzoek uit te gaan, in plaats van te denken in goed en fout of te beoordelen en veroordelen.
We zij ons ervan bewust dat je als medewerker van leerling-zaken midden in de samenleving staat. Alle kinderen gaan en of moeten naar school. Of je nu kinderen vervoert of dat je, je bezighoudt met de leerplichtwet. Je ontmoet kinderen, ouders en gezinnen met uiteenlopende achtergronden, gewoonten en overtuigingen. De diversiteit in het werk vraagt meer dan alleen kennis van regels en procedures; het vraagt om echte verbinding. Maar hoe verbind je je met “de ander” als je je eigen normen, waarden en overtuigingen niet volledig kent? We ervaren onze eigen normen en waarden vaak als vanzelfsprekend en natuurlijk. Ze vormen de bril waardoor we de wereld, en dus de ander zien. Maar vraag je jezelf weleens af waar je overtuigingen vandaan komen? Wat maakt dat sommige situaties je raken en andere niet? Is het handhaven van de leerplichtwet het belangrijkste of staat de wet ten dienste van het doel? Heb je ook al een verantwoordelijkheid om even stil te staan en door de ogen van de ander te kijken als je alleen verantwoordelijk bent voor het vervoeren van kinderen? We stippen kort nog wat theorie aan en verbinden dit aan eigen ervaringen. De wens om veel te delen en over te brengen is groot. Tegelijkertijd willen we ruimte creëren voor de groep om met elkaar in gesprek te gaan. We starten de dialoog met, een door veel Surinamers bekend, ritueel. Het wordt veelal gebruikt als bad bij speciale gelegenheden. De start van een nieuwe baan, een verjaardag, oud en nieuw of gewoon omdat je even bij jezelf wil stilstaan. Zorgen voor de ander betekent immers ook zorgen voor jezelf. We kijken, luisteren en voelen mee met de gesprekken die op gang komen. Ik hoor bij verschillende mensen de vrees om vragen te stellen uit angst om de ander te kwetsen. Dit brengt een mooie dialoog op gang over angst, oprechte interesse, contact maken, doen etc. Met humor, lichtheid en in verbinding sluiten we dag af. We kijken met tevredenheid terug op een geslaagde proeverij.
Mocht je binnen je organisatie behoefte hebben om geïnspireerd te worden op het thema ‘cultuursensitief werken’ aarzel dan niet en neem contact op met: Zo Jeugdzorg of met ons.