Laat de stilte spreken en luister met je hart
Afgelopen week mochten wij met een groep professionals en spiegels onze spiegelreflectietrajecten afsluiten. Het was een moment van terugkijken, bezinnen, reflecteren en vooruitkijken. We keken niet alleen naar wat de trajecten hebben opgeleverd maar ook naar wat eenieder in elkaar ervaren had. Er werden complimenten uitgedeeld die mij niet onberoerd lieten.
Het starten met complimenten creëert een gevoel van samenhorigheid en samen. Het effect van complimenten is daarbij duidelijk. Complimenten, mits authentiek, dragen onder andere bij aan een gevoel van gewaardeerd zijn, zelfvertrouwen, motivatie en werkt versterkend in relaties. Tijdens onze terugblik cafés, waarin we met elkaar in dialoog gingen, werd de vraag welke herinnering blijft je bij, gesteld als kapstok voor de dialoog. Een van onze spiegels deelde dat de kracht stilte haar was bijgebleven en het gemak waarmee het haar lukte om erbij te blijven. Een gemak wat alleen kan ontstaan doordat beiden partijen het kunnen dragen. Niet opvullen, maar laten zijn.
Het raakte mij en het riep zowel trots als jaloezie op. Trots dat zulke momenten van stilte en verbinding kunnen ontstaan tussen mensen die ‘kort’ een pad met elkaar bewandelen. De steek van lichte jaloezie ontstond even kort toen ik mij realiseerde dat het de stilte is die mijn weten zo graag wil omarmen. Diezelfde stilte die mij naar zich toetrekt en mij verleidt de stilte op te vullen met woorden.
En misschien…misschien hoeven sommige dingen niet geëxpliciteerd te worden. Mogen ze gewoon in de ruimte zijn, in het vertrouwen dat het goed is. Aan het einde van de dag was ik opgetogen. Iets wat ik niet snel toelaat. Alles kan en moet immers beter. In het nadenken over wat mij toch in die staat had gebracht, besefte ik mij dat het leren door ervaring daarin helpend is geweest. Daar waar in de eerste bijeenkomsten het hoofd centraal stond kon ik tijdens deze bijeenkomst, door mee te resoneren in plaats van denken, komen tot meevoelen.
Graag deel ik dit gedichtje dat een van onze spiegels voor haar professional heeft geschreven;
Stilte
Het woord naast de stilte
De keuze om de bank
De vraag in de spiegel
Het hart versus verstand
Beide leven samen
Leven in balans
De keuze over morgen
Altijd in eigen hand
Een spiegel
Soms zijn er geen woorden nodig om verbondenheid te ervaren. In de ruimte van stilte kunnen we elkaar begrijpen en de kracht die daarin schuilt ervaren.